Şu hayatta adalet nedir diye sorsalar ölüm derim. Yaşlısı, genci, fakiri, zengini ayırt etmeyen bir gerçek. Tadını yaşamayan bilmez ama musibetini herkes bilir. Kimisi kurtuluş olarak kimisi ise hayatın sonu olarak görür. Adını andığımızda bile tüm dertlerimizi unutturan bir gerçektir ölüm. Kimi için mutluluğun kaynağı kimisi için korkunun başlangıcıdır. Ama hayatında tek gerçeği bu nedenledir ki korkunun ölüme faydası yoktur ancak insana faydası vardır. Peki, nedir bu faydalar?

* Duyguların, davranışların kontrolünde frendir. İçten gelen bir sestir. Kalp mi kıracaksın? Kötülük mü yapacaksın? Ben varım dercesine durdurur seni yaptığının boşuna olduğunu bildirircesine.

* İnsan hayatının düsturunu belirler. Hayattan ne çok zevk almayı nede çok nefret etmeyi tetiklemez. Orta yolu bulur. Yerine göre yaşamayı öğretir insana.

* Ev alamadım, Araba alamadım, Zengin olamadım; kısaca istediklerini yaşayamadığın için üzülme! Ben geliyorum dercesine birçok musibet gösterir doğada, çevresinde insana.

* Kibirlendin mi? Kendini mi yücelttin? Bu yaptıkların insanlar arasında sana nefreti artırır. Yaptığının boşuna olduğunu anlayamadan habersiz çayını içmeye gelir.

* Ölüm zamanı kullanmanın ölçüsüdür. Düşünebilmeyi geliştirir.

* Ölüm bir tarih bilimidir. Büyük İskender’i , Kanuni’yi hatırlatır. Ben onlardan daha büyüğüm dercesine. Bu dünyanın onlara kalmadığını sana da kalamayacağını bildirir.

* Irkçılığa karşı bir silahtır. Tabiri caizse renk körüdür. İster yeşil ile kırmızı ister siyah beyaz olsun fark etmez. Biri için alarm çalıyorsa alarmı kapatmaya gider.

* Çilek ile armut farklı yetiştirilir. Ama her ikisi insan midesine gider. İnsanlarda ırkları, dilleri ve yaşayışları farklı olsa da mezara gideceklerdir. Ne güzel diyor şair:

Ana rahminden çıktık pazara

Bir kefen aldık döndük mezara.

* Hayat 5 harf ölüm 4 harftir. Hayatın uzun olabilir ama ölümün kısa olacaktır, ansızın gelir. Bu dünyanın boş olduğunu biliyorsun da ölümü neden hoş görmüyorsun kardeşim? ölüm kimisine fobi, kimisine sevgi, insanlığa da terapidir. Bozulmuş insanlık unutmuş olabilir ölümü ancak bu bozuk düzeni düzeltmeye de yardım edecek kadar da gerçektir. Ölüm değer verilmeyi değil anılmayı ister. İnsanlık ölmeden biz içimizde ki şeytanlıkları ölümü düşünerek öldürmeliyiz ki dünyanın düzeni bozulmasın. Bu merhametsizliğin, adaletsizliğin nedir diye sorarsam kardeşim düşünürsün ben sana söyleyeyim ölümü unuttuğundandır. Sen insansın insanca yaşa insanca öl. Zulümsüz ev vardır ama ölümsüz ev yoktur.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Kılan yabla 2018-05-04 18:47:51

Rabbim yar ve yardımcın olsun çiğerim

Avatar
Oğuzhan 2018-05-04 19:03:34

MaşAllah kalemine başqan daha nica yazılara...

Avatar
kilam yabla 2018-05-08 14:38:53

başarıların devamın diliyerek başarılar dilerim

banner159

banner228

banner225